👻 เมืองน่าน, น่าน (1)

จิตรกรบนผนังวัดยามค่ำ

ที่เมืองน่าน คนเฒ่าคนแก่เล่าเรื่อง “จิตรกรบนผนังวัดยามค่ำ” ซึ่งเกิดขึ้นท่ามกลางเมืองสงบ วัดเก่า และภูเขาล้อมรอบ คืนหนึ่งหลังฝนหยุด ชาวบ้านที่กลับจากงานเห็นเงาคนยืนอยู่ใต้แสงไฟ สวมเสื้อผ้าแบบคนในพื้นที่สมัยก่อน เงานั้นถามทางไปยังสถานที่ซึ่งไม่มีอยู่แล้ว เมื่อผู้เห็นเหตุการณ์หันไปชี้ทางและหันกลับมา คนแปลกหน้าก็หายไป เหลือเพียงรอยเท้าเปียกที่ทอดไปถึงประตูปิดตาย

หลังจากคืนนั้น ผู้คนได้ยินเสียงระฆัง เสียงฝีเท้า หรือเสียงดนตรีพื้นถิ่นดังขึ้นในเวลาเดิม ทั้งที่บริเวณนั้นไม่มีใคร บางคนได้กลิ่นดินหลังฝนและเห็นแสงตะเกียงเคลื่อนผ่านเมืองสงบ วัดเก่า และภูเขาล้อมรอบ ผู้ที่ลองเดินตามมักได้ยินชื่อหนึ่งถูกกระซิบ แต่เมื่อค้นเอกสารเก่ากลับพบเพียงชื่อคล้ายกันโดยไม่มีหลักฐานยืนยันเหตุการณ์

ชาวบ้านจึงเชื่อว่าเงานั้นไม่ได้ต้องการทำร้ายใคร เพียงกลับมาตามหาบ้าน คนรัก หรือการเดินทางที่ยังไม่จบ หากใครผ่านบริเวณนั้นหลังเที่ยงคืน เขาจะเตือนกันว่าอย่ารีบขานรับ ให้รอจนไฟกะพริบสองครั้ง เพราะเมื่อถึงตอนนั้น ทั้งเสียงเรียกและเจ้าของเสียงจะหายไป เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งต้นฉบับสำหรับสาธิต โดยนำบรรยากาศท้องถิ่นของน่านมาใช้ ไม่ใช่บันทึกตำนานหรือเหตุการณ์จริง

เรื่องแต่งต้นฉบับที่ใช้บรรยากาศท้องถิ่น — ไม่ใช่เหตุการณ์หรือตำนานที่ยืนยันแล้ว